Nadszedł znowu ten cudowny czas, kiedy nie chce się wychodzić z kuchni, a powracający do domu domownicy, uśmiechają się, czując zapach korzennych przypraw. Idą Święta Bożego Narodzenia - czas przeróżnych ciast, ciasteczek, makowców i przede wszystkim - przynajmniej u nas - pierników.
Wypatrzyłam w internecie pierniki pod tytułem Pierniczki Siostry Anieli i zachęcona ich  prostotą, spróbowałam, co z tego przepisu wyjdzie. No i wyszły całkiem, całkiem - łatwe, szybkie i smaczne pierniki.
Ciasto jest idealne do zarobienia i wałkowania. Jedyną modernizacją, jak wprowadziłam, to nie dodałam 1 łyżeczki kakao. Nie uznaję dodawania kakao do pierników. Kolor piernika ma być... piernikowy od przypraw i niekoniecznie ciemno brązowy. Jak będę chciała ciastka korzenno-kakaowe, to sobie takie upiekę, a pierniki, to mają być pierniki.
10 dag cukru,
10 dag miodu,
10 dag masła,
1 jajko,
1/2 szklanki mleka,
1 przyprawa do piernika,
1 łyżeczka sody oczyszczonej,
Do miski wsypałam mąkę, cukier, sodę, przyprawę do pierników, wymieszałam.
Dodałam jajko, miód, mleko i rozpuszczone masło.
Zarobiłam ciasto. Bardzo fajnie, po wymieszaniu łyżką, zagniata się ręką. 
Ciasto wałkujemy na 2 - 3 milimetry, a można i na pół centymetra.
Wycinamy ciastka o dowolnych kształtach. U mnie, w okolicy Świąt, królują choinki, gwiazdki i serduszka.
Układamy na blaszkach i pieczemy w 180 stopniach C, około 15 minut. Każdy zna swój piekarnik.
Można je dowolnie zdobić, żeby cieszyły oko zamieszkując okolice choinki.
Co fajne, te, które są nieco grubsze, można przekroić w poprzek i przełożyć warstwą dowolnej masy, konfitury lub powidła, zamiast sklejać po dwa.
A jeszcze można polukrować, albo czekoladą polać.
Właśnie testuję cukier lukrowy i chyba lepiej wygląda jako śnieg na choinkach, niż żółtawa "biała" czekolada.
Smakują wszystkie zarąbiście :) Jasna sprawa, że na jednej porcji się nie skończyło.
*************************************
Żeby nie było monotonnie, to zrobiłam kilka szydełkowych dzwonków na choinkę. Takich prościutkich, niewyszukanych, ale zawsze to wyrób własny :)

Już biało za oknem, zaczynam tęsknić za zielenią. I doszłam do wniosku, że trzeba sobie tę zieleń stworzyć i... zjeść.
Przepis na Leśny Mech już tu gościł i to nie raz, ale wiem, że nie każdy ma czas, a czasem i chęci brakuje, żeby w blogu "grzebać", więc przypomnę. Tym razem ciasto pieczemy na blaszce dość dużej, więc zwiększyłam proporcję do 40 dag szpinaku:
Ciasto:
40 dag szpinaku mrożonego,
4 jajka, 
1  szklanka cukru,
1  szklanka oleju,
2 szklanki mąki krupczatki, 
2 łyżeczki proszku do pieczenia,
1 łyżeczka cukru waniliowego.
Dodatkowo: 3 opakowania różnokolorowych galaretek - w moim przypadku były to: agrestowa, wiśniowa i pomarańczowa. Dopiero po zrobieniu stwierdziłam, że mogłam zamiast agrestowej zrobić jagodową, albo cytrynową, ale i tak zielone na zielonym ładnie wyglądało :).
Galaretki przygotowujemy według przepisów na opakowaniu, redukując ilość wody o połowę, a nawet można o dwie trzecie. 
Zastygnięte galaretki kroimy w drobną kostkę.
Szpinak rozmrozić, dokładnie osączyć z  wody, zmiksować.
Jajka zmiksować z cukrem i cukrem waniliowym na puszystą, gęstą i jasną masę. Wlewać pomału olej, dalej miksując. Mąkę i proszek do pieczenia dodać do masy jajecznej, zmiksować. Na koniec dodać szpinak i dokładnie wymieszać. 
Upiec ciasto,
a po ostygnięciu przekroić na dwa blaty. 
Z doświadczenia doradzam, żeby z wierzchu skroić mniej, niż połowę ciasta. Wystarczy 1/3, a nawet 1/4 wysokości placka.
Skrojoną z wierzchu część (tę mniejszą), rozkruszamy na drobne kawałeczki.
Masa - tym razem - ananasowa:
1 puszka ananasów,
2 łyżki maki pszennej,
2 łyżki mąki ziemniaczanej,
2 żółtka,
2 łyżki cukru,
1 kostka masła.
Ananasy osączamy z zalewy i kroimy w drobną kostkę
Zalewę ananasową uzupełniamy wodą do objętości pół litra. Część zagotowujemy z cukrem, w drugiej części mieszamy mąki i żółtka, wlewamy na wrzący syrop. Gotujemy budyń.
Po ostudzeniu, rozcieramy budyń z kostką masła na puszystą masę i dodajemy pokrojone ananasy.
Masę wykładamy na zielony blat.
Przysypujemy zielonymi okruchami.
Ozdabiamy kawałeczkami kolorowych galaretek.
Wiecie co, to może być całkiem sympatyczny placek na Święta!

Było kilka słonecznych dni i bach! Znowu chmury się wyciągają.
Ale podpatrzyłam krążący w internecie sposób, jak sobie zrobić słońce - najczęściej używana nazwa, to "Słońce Peru", choć bardziej pasuje mi tu nazwa Stokrotka.
Pomysł wykonania podpatrzony, ale zrobiłam według swoich przepisów i pomysłu. Na wszystkich oba wypieki zrobiły ogromne wrażenie i wyglądem i smakiem.
Słońce pikantne:
Przepis na ciasto, to oczywiście, niezawodny przepis na pszenne bułki:
250 ml wody,
4 dag drożdży,
1 plaska łyżeczka cukru,
2 łyżki oleju,
50 dag mąki,
płaska łyżeczka soli.
Zarabiamy ciasto drożdżowe, według własnego, sprawdzonego sposobu, lub szukamy na blogu (gdzieś na samym początku) przepisu na pszenne bułki i tak sprawdzamy, jak to zrobić.
Kto ma duży piekarnik i w nim miejsce na dużą blachę, może zrobić z tej porcji ciasta jedno, duże słońce. Kto tak jak ja, ma miejsce w piekarniku na blaszkę nieco mniejszą (szerokość 28 cm), robi dwa słońca. Opiszę tak, jak robiłam to dziś.
Ciasto dzielimy na cztery części. 
Rozwałkowujemy na cienkie placki.
Na jeden placek nakładamy cienko farsz. 
Przykrywamy drugim plackiem. Sklejamy brzeg dociskając palcami.
Dobieramy sobie coś okrągłego, żeby zaznaczyć środek słońca. Może to być spodeczek, szklanka, w moim przypadku jest to takie śmieszne sitko.
Nacinamy promieniście ciasto z farszem, tak, jak to widać na zdjęciu. Promyków ma być 32. Najlepiej robi się to na papierze do pieczenia, bo wtedy możemy swobodnie manewrować i ciastem, i nożem.
Po nacięciu, każdy promyk słońca przekręcamy na bok. Najlepiej to wychodzi przy pomocy cienkiego noża.
Smarujemy słońce rozmąconym jajkiem - wtedy w pieczeniu pięknie się wyrumieni.
Zostawiamy około pół godziny, do wyrośnięcia.
Pieczemy jak pizzę, w gorącym piekarniku - 200 - 220 stopni, aż się zrumieni.
Farsz zrobiłam dziś najprostszy:
30 dag mielonego mięsa,
1 cebula,
2 łyżki przecieru pomidorowego,
przyprawy - sól, pieprz, papryka słodka, chili - do smaku
2 łyżki oleju do smażenia.
Pokroić drobno cebulę i lekko zrumienić na oleju.
Dodać mielone mięso, podsmażyć kilka minut.
Dodać przecier pomidorowy i przyprawy, dusić około dwudziestu minut. Jeśli mamy przecier własny, który jest rzadszy niż ze sklepu, to dusimy czasem dłużej, żeby odparował. Farsz nie może być zbyt mokry. Ostudzić.
Pamiętajmy, że farszu jest stosunkowo niewiele, więc musimy go mocno przyprawić, żeby nadał potrawie wyrazisty smak.
****************
Żeby nie było nudno, można zrobić słońce z makiem, na słodko.
Ciasto, jak na drożdżówki:
250 ml mleka,
4 dag drożdży,
3 łyżki cukru,
3 łyżki oleju,
2 żółtka,
50 dag mąki pszennej.
Mak - najlepiej przygotować dzień wcześniej. Z tej proporcji wyszło mi nieco za dużo masy makowej. Spokojnie starczyło by z 15 dag maku.
25 dag maku,
25 dag cukru (może być mniej),
1 duża łyżka miodu,
5 dag masła,
rodzynki, orzechy, inne bakalie - dowolnie.
Mak zalewamy wodą i gotujemy dotąd, aż będzie się rozcierał w palcach. 
Osączamy dobrze mak na sitku. 
Mak mielimy dwukrotnie, lub miksujemy blenderem.
Dodajemy resztę składników i ucieramy lub miksujemy na jednolitą masę. Dodajemy bakalie, jeśli oczywiście mamy na to ochotę.
Ja dziś dodałam garść posiekanych orzechów i garść rodzynek namoczonych w wodzie z rumem. 

Jasna sprawa, że należy je dobrze osączyć przed dodaniem do maku.
Słodkie słońca robimy dokładnie tak samo, jak pikantne.
Najlepszy efekt wizualny osiągamy dając cieniutko nadzienia. Wtedy łatwiej obrócić promyki i nic się ze środka nie wysypuje. Ale wiadomo, że czasem tego nadzienia chciało by się wsadzić więcej, więc nacinamy promienie słońca tak, żeby było ich szesnaście. Wychodzi nam wtedy piękna stokrotka.
Pieczemy w 180 - 200 stopniach C, aż się ładnie zarumieni.
Po lewej stronie widać, że w przypadku zbyt dużej ilości farszu, dzielenie na 32 promyki, niestety wychodzi niefajnie.
Za to szesnasto promykowe słoneczko jest świetne.
Teraz już tylko odłamywać promyki i delektować się pysznościami :)

Deszcz jest czasem inspirujący.
Siedziałam sobie przy oknie, "kontemplowałam" deszcz i nadleciała myśl - Puszki puste, może by je zapełnić, ale czym? A, zamieszam kruche i zobaczymy.
Kruche ciasteczka - roladki -
zrobiłam według przepisu, który już na blogu jest, dyskretnie go modernizując. Żeby było prościej, to powtórzę przepis.
45 dag mąki pszennej (jeszcze lepsze z orkiszowej białej),
30 dag masła lub margaryny,
15 dag cukru,
1 jajko,
można dodać odrobinę proszku do pieczenia, ale kruchemu ciastu jest on właściwie niepotrzebny, 
można też dodać wanilię.
Zarabiamy kruche ciasto, siekając najpierw mąkę z masłem, a potem dodając resztę składników.
Żeby zrobić coś nowego, dodałam do połowy ciasta 1 łyżkę kakao.
Kakao zagniatamy w cieście "na gładko". 
Żeby łatwiej się wałkowało, formujemy z ciast wałki.
Oba ciasta rozwałkowujemy cieniutko na (w miarę) jednakowe prostokąty.

Nakładamy prostokąty na siebie i wałkujemy, żeby ciasta się połączyły. Ciasto powinno być cienkie.
Zwijamy ciasto jak roladę. Żeby nie było monotonnie (bo przecież pieczenie ciastek z jednej porcji, to trochę mało :), zawijając ciasta, raz na spodzie miałam ciasto jasne, raz ciemne.
Kroimy na plasterki o grubości około pół centymetra.
Układamy na blaszce, najlepiej wyłożonej papierem do pieczenia.
Pieczemy w 180 -190 stopni C, tak długo, aż dostaną dyskretnego rumieńca. Czas zależy od piekarnika. 
Jak widać, jeszcze nie zdążyły ostygnąć, a już jakieś krasnoludki wyniosły kilka :)
Tak oto, dzięki 1 łyżce kakao, stary przepis pokazał nowe oblicze, a ciasteczka rozkwitły urodą i zyskały nową nutkę smakową..
Dodatkowym atutem tej wersji ciastek jest to, że dużo szybciej tnie się roladki, niż wykrawa ciasteczka foremkami.
No, to teraz tylko czekać na gości :)

Jeszcze u nas przewaga zieleni nad jesiennymi barwami, ale chłód daje znać, że jesień już rozpanoszyła się na dobre. Trzeba ją sobie nieco umilić.
Lubię ucierane placki. Dziś naszło mnie na taki prościutki, ale bardzo smaczny. Z jabłkami (bo sezon na nie) i z malinową nutką. I jeszcze, żeby szybko było, bo trzeba dary jesieni z pola zbierać.
A jako, że przepis jest na niezbyt dużą porcję, to upiekłam dwa.
Na jeden ucierany placek potrzebujemy:
10 dag masła,
1/2 szklanki cukru,
2 jajka,
20 dag mąki,
5 łyżek mleka,
1 łyżeczkę proszku do pieczenia,
kilka jabłek,
1 - 2 łyżki dżemu morelowego lub z czerwonej porzeczki, lub sok malinowy.
Masło ucieramy z cukrem, ucierając, lub jeszcze lepiej miksując, dodajemy kolejno - jajka, mleko, mąkę z proszkiem do pieczenia. Ucieramy ciasto na gładką masę, konsystencji gęstej śmietany i wylewamy na tortownicę.
Jabłka obieramy, kroimy na ćwiartki, wycinamy gniazda nasienne.
Każdą ćwiartkę gęsto nacinamy nożem i kładziemy na ciasto. 
Jabłek możemy ułożyć mniej lub więcej, w zależności od upodobania.

Pieczemy w piecyku nagrzanym do 180 - 200 stopni C, aż się ciasto zrumieni - każdy swój piekarnik zna :)
Wierzch ciasta, zaraz po wyjęciu z piekarnika, malujemy cieniutko morelowym lub porzeczkowym dżemem. Jeśli dżem jest za gęsty, to możemy rozetrzeć go z odrobiną wody, żeby miał odpowiednią konsystencję.
Dodaje to ciastu i smaku, i urody.

Ja dziś pomalowałam moje ciasto sokiem malinowym, który sama zrobiłam - jest prawie tak gęsty, jak galaretka.
Oj, coś mi się zdaje, że szybko znikną :)