Nadeszła wiosna, jest pięknie, ale i pracy przybywa.
Zrobiłam nie tak dawno rogale, żeby w trakcie robót polowych, szybko wskoczyć do domu i przegryźć coś smacznie i szybko.
Fajnie zrobić sobie większą ilość takich rogalików i część zamrozić.
Rano wstaję, wyciągam porcyjkę i zmykam na grządki, a jak wpadam na chwilkę, żeby się ziołową herbatką wspomóc, to czeka na mnie "dopalacz" w postaci rogalika i... powrót na grządki.
Ciasto krucho - drożdżowe jest już znane odwiedzającym mój blog, ale przypomnę przepis, przy okazji pokazując, jak najłatwiej uformować rogaliki:
1 kg maki tortowej,
pół kilograma masła (może być pół na pół z margaryną),
2 łyżki cukru pudru,
1 jajko całe + 3 żółtka,
8 dag drożdży,
125 ml mleka,
1 szklanka śmietany (wystarczy 18%),
1 łyżka cukru zwykłego.
Masło zamrozić. 
Mleko z łyżką cukru, łyżką czubatą mąki i drożdże rozmieszać, zostawić do podrośnięcia. 
Mąkę zmieszać z cukrem pudrem na stolnicy, zetrzeć do niej masło na tarce jarzynowej, dodać rozczyn i śmietanę, zarobić ciasto, zawinąć w ścierkę i schłodzić w lodówce przez dwie godziny. 

Orzechowe nadzienie:
40 dag orzechów włoskich,
4 jajka,
2/3 szklanki cukru,
1 i 1/2 szklanki słodkiej śmietany (z kartonika, może być 18%, ale i 12% i 9% też się sprawdza).
Śmietanę wlewamy do garnka i wbijamy do niej jajka. Miksujemy, albo rozbijamy widelcem tak, żeby miała gładką, jednolitą konsystencję.
Zagotowujemy i do gotującej się śmietany z jajkami wsypujemy cukier i zmielone orzechy - zagotowujemy lekko i odstawiamy do schłodzenia.

Po dwóch godzinach wylegiwania się w lodówce, wyciągamy z niej porcjami ciasto, wałkujemy na stolnicy okrągłe placki, na grubość około pół centymetra. Wielkość kółek ciasta warunkuje wielkość rogalików i tu jak wolimy, możemy kręcić malutkie rogaliczki, albo duże rogale.
Każdy placek dzielimy na osiem prawie trójkątnych porcji, jak tort. 
Na każdy kawałek nakładamy porcję masy orzechowej i zwijamy rogaliki.
Każdego rogalika malujemy rozmąconym białkiem, które zostało nam od ciasta.
Pieczemy w 180  stopniach C, na złoty kolor. Czas musimy kontrolować sami, bo zależy on od wielkości rogalików.
Rogaliki są pyszne. Szkoda tylko, że niedługo się skończą.
Ogrodowy sezon w pełni. Przygotowanie ziemi, sianie, sadzenie... Na wszystko przyszedł już czas. Chyba o tej porze jest pracy w ogrodzie najwięcej, bo wszystko woła "wsadź mnie, zasiej, wyplew!"
Pod oknami domu, do tej pory, nieużytek (na którym tylko michałki w chaotycznej kępie kwitły jesienią, a między nimi mieszkają bliżej niezidentyfikowane liście) czekał na swój czas.
Część kwiatków siałam w domu.
Rozsady "poszły w grunt".
Tremę mam okrutną, jak to wszystko się przyjmie, czy inne wzejdą, czy wszystko urośnie, bo tak na prawdę, to ogrodnik ze mnie nietęgi - dopiero się uczę.