W Święta powinno być wesoło, szczęśliwie, kolorowo, smacznie i zdrowo, ale czasem nie do końca nam się to udaje. Święta były fajne i przyjemne, jednak dla mnie nieco bolesne, bo "połamało mnie w krzyżach", więc bardziej było leżąco, niż skacząco i bardziej kameralnie, niż towarzysko.
Ale coś dałam radę upichcić.
Z ciasta na cytruska (przepis na niego jest we wcześniejszym poście na blogu), zrobiłam babeczki.
Ostrzegam! Ciasto cytruskowe po upieczeniu, nie za bardzo lubi się rozstawać z blaszką. Moich kilka babeczek nie chciało wyskoczyć z foremek, choć były nasmarowane olejem i wysypane zmielonymi herbatnikami.

Ale trochę, do ozdoby świątecznego stołu się udało.

Najważniejszym dodatkiem do wędlin i jajek w Wielkanoc jest chrzan. A mój chrzan wielkanocny jest bardzo łatwy do zrobienia.
Potrzebujemy:
około pół kilograma chrzanu, 
3 jajka całe,
2 żółtka,
5 łyżek wody,
1 łyżkę octu,
2 łyżki cukru,
szczypta soli - do smaku.
Ja szczęśliwie mogę ukopać korzenie chrzanu na naszym polu,
ale spokojnie można zrobić go z chrzanu ze słoiczka.
Korzenie umyłam, obrałam i starłam bardzo drobno. Łzy się leją, w gardle pali - wyzwanie dla odważnych. Najlepiej robić to na zewnątrz i z twarzą osłoniętą chustką.
Ćwikła, to też dodatek obowiązkowy.
1 kilogram buraków,
czubata łyżka masła,
łyżka mąki pszennej,
3 łyżki cukru,
chrzan tarty,
łyżeczka octu, lub szczypta kwasku cytrynowego  - "na kolor".
Buraki gotujemy, obieramy i ścieramy na drobnej tarce lub miksujemy. 
Masło rozgrzewamy w garnku, jak się rozpuści, dodajemy mąkę i podsmażamy lekko przez minutę lub dwie. Zasmażka ma pozostać jasna - biała.
Do zasmażki dodajemy starte buraki, cukier i chrzan, i zagotowujemy. 
Im bardziej ostrą ćwikłę chcemy, tym więcej chrzanu dodajemy, ale minimum czubatą łyżkę. Możemy taką ćwikłę podawać na ciepło do obiadu i na zimno do wędlin i jajek.
Kolejną ważną spraw są wędliny. Zwłaszcza w Święta, chcemy, żeby były wyjątkowe.
Niestety, dostać w sklepie wędlinę, która byłaby świetna smakowo i jakościowo, jest dla mnie od pewnego czasu sporym problemem. Jakoś mam wrażenie, że przed świętami, dodatkowo, wszystko robione jest na ilość, a nie na jakość.
Dlatego, oprócz ściśle obowiązkowej wiejskiej kiełbasy, którą kupuję zawsze dużo wcześniej przed świętami (żeby była smaczna) i zamrażam,  upiekłam najprostszą karkówkę, w ten sam sposób można zrobić schab.
Karkówka miała nieco ponad kilogram.
Natarłam ją olejem wymieszanym z solą, pieprzem, papryką czerwoną, zmieszaną ze szczyptą chilli, dodałam nieco ziół, tym razem był to tymianek, ale można dodać oregano, majeranek, kminek, liście laurowe, potłuczone ziele angielskie, kilka jagód jałowca... 
Owinęłam w folię spożywczą i wsadziłam na dwa dni do lodówki.
Upiekłam ją (po odwinięciu z folii)
w 180 stopniach C, przez godzinę i 15 minut. Jest bardzo smaczna na ciepło, do obiadu, ale tym razem, została przeznaczona do pokrojenia w plastry, do chleba.

Coraz bardziej dojrzewa w nas myśl i chęć postawienia malutkiej wędzarni i robienia własnych wędlin. Już nie myśląc o walorach zdrowotnych i o tym, co kupowane wędliny mają "w sobie", szynki, kiełbasy, boczki..., według mnie są najzwyczajniej niesmaczne. Mam nadzieję, że jeszcze w tym roku podejmiemy jakieś wędlinowe próby. Na pewno nie zapomnę się z Wami tą nowiną podzielić :)

Wśród jajecznych szaleństw, może ktoś będzie miał ochotę na odmianę i zaryzykuje omleta? Omlet biszkoptowy jest sycącym, bardzo smacznym śniadaniem (lub kolacją), łatwym do zrobienia i fajną odmianą od jajek gotowanych i faszerowanych.
Przepis podstawowy jest prościutki: - ile jajek, tyle łyżek mleka i mąki + szczypta soli dla smaku. Łyżka masła do posmarowania patelni.
Ja dziś zrobiłam omlet z siedmiu jajek.
Oddzielamy żółtka od białek. Ubijamy sztywną pianę.
Dodajemy żółtka, ubijamy jeszcze przez chwilę.
Dodajemy mleko, mąkę i sól.
Mieszamy delikatnie, ale dokładnie, uzyskując piękną puszystą masę.
Masę jajeczną wylewamy na rozgrzaną patelnię z wysokim brzegiem, dokładnie wysmarowaną masłem. Patelnię rozgrzewamy tylko do momentu, aż masło zacznie się roztapiać. Przykrywamy i dusimy? smażymy? na małym ogniu jakieś 10 minut.
Czy omlet się usmażył możemy sprawdzić, podważając delikatnie brzeg omleta - sprawdzamy, czy się zaczął rumienić.
My lubimy omlet dobrze ścięty, więc jak jedna jego strona się zrumieni, przewracam go na drugą stronę i dopiekam, a żeby mi się nie połamał, korzystam z drugiej patelni - przykrywam patelnię patelnią i jednym zamaszystym ruchem, wywracam omlet do góry nogami. Lekko podrumieniony powinien wyskoczyć bez problemu na drugą patelnię. Dla bezpieczeństwa, można podważyć ostrożnie łopatką brzegi omleta i sprawdzić, czy spód się ładnie odkleja.
Omlet można zjeść sam, można zjeść go na słodko z dodatkiem dżemu lub polewając go sokiem, czy sosem jogurtowym.
Można również dodać do niego, mieszając z masą jajeczną inne cuda - szczypiorek, pokrojoną w kostkę szynkę lub kiełbasę, wyostrzyć pieprzem lub chilli, wpakować do niego grzanki pokrojone w kostkę, pieczarki, szpinak, brokuły gotowane, kalafiora, a nawet usmażone frytki...
Co do ilości mąki - łyżki mąki nie mogą być czubate, bo wyjdzie za twardy i za suchy omlet. Lepiej, żeby nieco opadł i stracił na urodzie, niż żeby stracił na delikatności i smaku.

Danie stare jak Śląsk i ogólnie dobrze znane - kluski śląskie.
Przepisów jest wiele, niby podobne, ale każda gospodyni coś chce ulepszyć, coś poprawić, jak z każdym przepisem bywa.
Ja używałam dwóch przepisów..
Pierwszy, bardzo wygodny, bo nie trzeba nic ważyć i oszczędniejszy.
Na talerzu lub w misce układa się ugotowane, dobrze posolone, zmielone, utłuczone lub przeciśnięte przez praskę ziemniaki tak, żeby zajęły trzy czwarte powierzchni naczynia. Jedną czwartą dopełnia się mąką, wbija jedno jajko i zarabia się gładkie ciasto, a potem formuje i gotuje kluski. 

Jednak odkąd zrobiłam kluski śląskie według drugiego przepisu, tego, który zaraz podam, to pierwszego nie używam. Są delikatniejsze, powiedziałabym, bardziej wykwintne w smaku. Takie... aksamitne, jeśli można tak określić smak.
50 dag ugotowanych ziemniaków,
3 jajka,
10 dag masła,
około 35 dag maki ziemniaczanej (plus, minus 5 dag, w zależności od gatunku ziemniaków).
Ziemniaki ubijamy, przeciskamy przez praskę lub mielimy. Studzimy.
Ja przeciskam przez praskę gorące, więc wkładam na dno miski masło, które się nieco rozpuszcza, więc szybciej się zarabia, ale można po prostu dodać masło do zimnych ziemniaków, razem z jajkami i mąką ziemniaczaną.
Zarabiamy gładkie ciasto.
Formujemy kulki wielkości, jaką lubimy, mniejsze lub większe, ale raczej nie większe niż włoski orzech. Każdą kulkę naciskamy palcem tak, żeby zrobił sie w niej mały dołeczek.
Kluski wrzucamy na wrzącą, osoloną wodę i gotujemy około 8 -10 minut.
Podać możemy na wiele sposobów.
Mogą być polane stopionym masłem,  z cebulką zrumienioną, ze skwarkami, z mięsem, sosami, surówkami... Ile kucharek, tyle pomysłów.
U nas dzisiaj z pieczenią wieprzową i ogórkiem kiszonym (oczywiście z tych, które robiłam w lecie sama :)

Czasem jest tak, że jeden placek na wydaje się nam za mało, a dwa, to może za dużo, więc ciasteczka różniste, są świetnym uzupełnieniem świątecznego stołu. Zdobią dodatkowo i na dodatek, większość z nich, może poleżeć dłużej, niż ciasto, więc jeśli zostaną po Świętach, to na pewno się nie zmarnują.
Nie tak dawno, koleżanka stwierdziła, że jak piekę dużo chleba, to mąki żytniej muszę używać sporo i  podrzuciła mi przepis na żytnie ciasteczka. .
Trochę się obawiałam pierwszego pieczenia, bo zawsze mąka żytnia kojarzyła mi się z bardzo lepkim ciastem, ale okazało się, że ciasto jest super do formowania, a same ciasteczka super.
30 dag mąki żytniej jasnej,
2 łyżeczki proszku do pieczenia,
20 dag masła,
15 dag cukru,
2 jajka.
Mąkę żytnią przesiewamy.
Mikserem miksujemy wszystkie składniki na jednolitą masę.
Zarabiamy gładkie ciasto.
Z ciasta urywamy małe kawałeczki, formujemy kulki i układamy na blaszce. Ja robiłam kuleczki, które miały około 1,5 cm średnicy. 
Widelcem przyciskamy każde ciasteczko. 
Pieczemy ciastka w 180 stopniach C do zrumienienia.
Same są bardzo smaczne, ale jeśli mamy ochotę, to sklejamy ze sobą po dwa ciasteczka naszą ulubioną marmoladą - ja jak zwykle wybrałam opcję marmolady wieloowocowej, zmieszanej z konfiturą z róży.
Nie spodziewałam się, że mogą być tak dobre!